Ράμφος: «Η ‘παράνοιά’ μας έμπνευση για το παγκόσμιο προλεταριάτο»

Μετά από σύντομη απουσία η κολλεκτίβα Derridahta είχε τη μεγάλη τιμή να φιλοξενήσει πριν από μερικές ημέρες σε ημερίδα που διοργάνωσε με τίτλο «Παγκόσμιο Προλεταριάτο και τα Όρια της Εθνικής Ταυτότητας«, τον μεγαλύτερο ίσως σύγχρονο στοχαστή και φιλόσοφο κύριο Στέλιο Ράμφο.  Το πρόσφατο βιβλίο του «Η Λογική της Παράνοιας» πούλησε πολλές χιλιάδες αντίτυπα μετατρέποντάς τον, όπως άλλωστε τόνισε πρόσφατα ένας σχολιαστής, σε «ηρωική ναυαρχίδα» του σημερινού εξεγερμένου παγκόσμιου προλεταριάτου που έχει ως αιχμή του δόρατος τη σθεναρή ελληνική αντίσταση ενάντια στις πολιτικές λιτότητας. Στο πολυδιαβασμένο του βιβλίο ο Ράμφος, εκτός των άλλων, τονίζει πως ο ‘Έλληνας’ σήμερα βρίσκεται σε μια κατάσταση παράνοιας, ζει σε ένα αιώνιο παρόν και διέπεται από έντονα φαινόμενα ανομίας και ανευθυνότητας, που έχουν ως πρακτικό αποτέλεσμα τη φοροδιαφυγή και την απατεωνιά.

Αυτά όμως ακριβώς τα ‘εθνικά’ μας χαρακτηριστικά, τόνισε ο μεγάλος φιλόσοφος στην ομιλία του, είναι «απολύτως αναγκαία σε μια μάχη για την ανατροπή ενός παγκόσμιου καπιταλισμού που οδηγεί στην κατασπατάληση των φυσικών πόρων, στην οικολογική και περιβαλλοντική εξαθλίωση, στην συνεχή προλεταριοποίηση της μεσαίας τάξης, στη φτώχεια, την ανεργία και τη μιζέρια«. Σύμφωνα με τον ίδιο, «το παγκόσμιο προλεταριάτο, από τους βιομηχανικούς εργάτες στην Κίνα, τους Αφρικάνους των φυτειών, αλλά και το σύγχρονο πρεκαριάτο των Δυτικών μητροπόλεων οφείλει να αναπνεύσει τον αέρα της παράνοιας ‘μας’, της εξαλλοσύνης, της αδυναμίας εκπόνησης σχεδίων και της αθεράπευτης μας τρέλας«. Τη λέξη ‘τρέλα’ φυσικά εδώ ο στοχαστής τη χρησιμοποιεί σχηματικά, έτσι ώστε να υπερταυτιστεί με τον αποικιακό Ορθό Λόγο της εποχής του Διαφωτισμού, γεννήτορα του σημερινού εκμεταλλευτικού καπιταλισμού, που θρέφει εαυτόν μέσω της φαιδρής κατηγοριοποίησης του ‘διαφορετικού Άλλου’- κάτι που έχει άλλωστε εύγλωττα ‘δείξει’, εκτός όλων των άλλων, και ο Φουκώ στο πόνημά του «Η Ιστορία της Τρέλας«. Από αυτό το μετερίζι της υπερταύτισης με το λόγο του εχθρού και επομένως της εσωτερικής του υπονόμευσης, ο Στέλιος Ράμφος ελπίζει πως «ως ‘τρελοί’ πλέον θα επανοηματοδοτήσουμε την εκμεταλλευτική τους γλώσσα, θα την ερωτευτούμε, θα την αγκαλιάσουμε και τη στροβιλίσουμε γύρω-γύρω, όπως και όλα αυτά τα όνειρα που μας λήστευαν τόσα χρόνια. Γκρεμίζοντας ό, τι μας έχει απομείνει, κλέβοντας το κράτος και ‘ζώντας σ’ ένα αιώνιο παρόν’ ας τραγουδήσουμε όλοι οι προλετάριοι μαζί χέρι, χέρι: «Omnia sunt Communia!»

Ο κος Ράμφος όμως δεν έμεινε εκεί. Μίλησε για την τέχνη, την εργαλειοποίησή της από «μία καπιταλιστική μηχανή παραγωγής υπεραξίας» και την ανάγκη επανεφεύρεσης νησίδων αυτόνομης καλλιτεχνικής παραγωγής, που θα δίνουν στην τέχνη το ρόλο που πάντα διεκδικούσε, αυτόν του «χειραφετητικού άξονα των καταπιεσμένων μαζών από την εκμετάλλευση και αποξένωση που οι καπιταλιστικές δομές επιβάλλουν«. Ο Ράμφος έδωσε το παράδειγμα του Βερολίνου, ως χαρακτηριστικό παράδειγμα μητρόπολης που «αποστραγγίζει, καπηλεύεται και ουσιαστικά πνίγει τη δημιουργικότητα, βλέποντάς τη μόνο ως ‘αξία γης’«. Το Αθήναϊκό ‘πλήθος’, σύμφωνα με τον ίδιο, πρέπει να αντισταθεί στα επιχειρηματικά συμφέροντα που εργαλειοποιούν την τέχνη με σκοπό να αυξήσουν τις αξίες γης και να εκτοπίσουν πληθυσμούς από παραδοσιακές κοινότητες, προτάσσοντας, όπως μόνο αυτό ξέρει, «την παρανοϊκή αντι-φυσιογνωμία του ανυπότακτου, αλαφιασμένου και ακόμα, ακόμα σεξομανή καλλιτέχνη-ακτιβιστή«. Η πραγματική δημιουργικότητα, όπως είπε, «είναι εκεί, στο δρόμο, γεννιέται από τα κάτω, στις καθημερινές τακτικές επιβίωσης και  μικρο-αποφάσεις της ζωής, εκεί και μόνο εκεί πρέπει να εντοπίζουμε την τέχνη, κανένα Guggenheim και MOMA δε μπορεί να μας λέει τι είναι τέχνη και τι όχι. Θα προτάξουμε την ‘τρέλα’ μας μπροστά στην εκλογίκευσή και αντικειμενοποίηση των ζωών μας!«.

Εντύπωση έκανε το πόσο ταπεινά αρνήθηκε το ρόλο του ‘οργανικού διανοούμενου’ που του απέδωσαν αρκετοί, του πρωτοστάτη της αφύπνισης του παγκόσμιου προλεταριάτου σήμερα. Δήλωσε πως «σήμερα μόνο ένας ρόλος μπορεί να υπάρξει για το διανοούμενο που επιδιώκει τη ριζική κοινωνική αλλαγή, αυτός που εγώ ονομάζω ‘ακτιβιστής διανοούμενος’, ο ‘οργανικός διανοούμενος’ έχει πεθάνει προ πολλού«. Παραδέχτηκε βέβαια πως ακτιβιστές και διανοούμενοι έχουν διαφορετικές χρονικότητες, αφού ακτιβιστής θέλει «να γίνει κάτι εδώ και τώρα ενώ ο διανοούμενος χρειάζεται μία πιο αργή ανάπτυξη ιδεών ώστε να δράσει«. Αλλά όπως τόνισε «είναι αδύνατο να υπάρξει ένα κίνημα δράσης, χωρίς να βασίζεται σ’ ένα κίνημα ιδεών από τα κάτω, η σύγχρονη παγκόσμια επανάσταση εναντίον της καπιταλιστικής νεο-αποικιοκρατίας απαιτεί επειγόντως τον ακτιβιστή να είναι διανοούμενος και το διανοούμενο να είναι ακτιβιστής. Δυστυχώς ή ευτυχώς έτσι έχουν τα πράγματα σήμερα«.

Μετά από το τέλος της ομιλίας του, στο μπουφέ, μας εκμυστηρεύτηκε πως στις αρχές του ’70 είχε προταθεί για πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Εμπορικής Τράπεζας, πράγμα το οποίο αν και σκέφτηκε, ώστε «να διαβρώσει το σύστημα από μέσα«, τελικά απέρριψε λόγω ανειλημμένων ακτιβιστικών υποχρεώσεων. Κύριε Στέλιο είσαι γενναία ψυχή, σ’ ευχαριστούμε που μας δίνεις δύναμη!

Advertisements

9 Σχόλια on “Ράμφος: «Η ‘παράνοιά’ μας έμπνευση για το παγκόσμιο προλεταριάτο»”

  1. Ο/Η GPall λέει:

    Η ομιλία υπάρχει πουθενά;

    • Ο/Η derridahta λέει:

      Η μηχανική αναπαραγωγή της εφημερότητας, δηλαδή εδώ της εν λόγω ομιλίας, είναι εκτός της λογικής της συλλογικότητάς μας. Η ομιλία κατοικεί στις συνειδήσεις αυτών που παρευρέθηκαν στην εκδήλωση.

  2. Ο/Η poetrybar λέει:

    Φαίνεται πως οι λαοί έχουν τους «φιλόσοφους» που τους αξίζουν…
    Ραμφίσματα της τύχης.

  3. Ο/Η ES λέει:

    Εάν θέλετε να υπερασπίζεστε το δικαίωμά σας στην ελεύθερη έκφραση, τουλάχιστον θα οφείλατε μία καθαρή υποσημείωση ότι πρόκειται για παρωδία. Διαφορετικά δεν είστε παρά κοινοί συκοφάντες.

    • Ο/Η derridahta λέει:

      Μα, όπως ίσως θα γνωρίζετε, ήδη από τα 80’s ο Μποτριγιάρ κατέδειξε τον απάτηλό χαρακτήρα της διαχωριστικής γραμμής μεταξύ πραγματικότητας και ‘προσομοίωσης’. Γιατί εμείς να καθόμαστε να αναπαράγουμε τέτοιους διπολισμούς που γυρνάν δεκαετίες πίσω το ρολόι της πολιτισμικής θεωρίας;

  4. Ο/Η Giannis λέει:

    Συγχαρητήρια για την εκδήλωση σας! Παρεβρέθηκα και είχα και ο ίδιος τη δύνατότητα να ακούσω τον φλογερό, βαθιά πολιτικό, μα κυρίως βαθιά ανθρώπινο λόγο του κύριου Στέλιου Ράμφου, τον τόσο ελληνικό με την πραγματική του έννοια, εκείνη που σχετίζεται με την οικουμενικότητα, τον ελεύθερο στοχασμό, την περιπλάνηση, τη συνέπεια λόγου και πράξης και αποστρέφεται τον εθνικιστικό σκοταδισμό. Όπως ο ίδιος ανέφερε, το επόμενο του βιβλίο θα περιλαμβάνει την προέκταση των σκέψεων που διατύπωσε στην ημερίδα σας, η οποία συνιστά τη λογική προέκταση της προβληματικής που χαρακτηρίζει ολόκληρο το έργο του κύριου Ράμφου στις περιηγήσεις του στο «φαινόμενο Έλληνας», σχετικά με την δομική ανάγνωση της παγκόσμιας κρίσης, η οποία αφορά τον παγκόσμιο καπιταλισμό, τη μόνη πειστική ανάγνωση και ανάλυση της κρίσης.

  5. Ο/Η vasilis λέει:

    Διάβασα με προσοχή όσα είπε ο κ. Ράμφος και λυπάμαι πολύ που θα το πω, αλλά ο άνθρωπος αυτός πάει όπου φυσάει ο άνεμος. Μιλάμε για πραγματική κωλοτούμπα (που απ’ ότι μαθαίνω δεν είναι η πρώτη που κάνει) σε σχέση με όσα υποστήριζε λίγο καιρο πριν, ότι δηλαδή ο ανερμάτιστος Έλληνας πρέπει να ακολουθήσει το παράδειγμα του Δυτικού ανθρώπου και να εισέλθει επιτέλους σε χρόνο ιστορικό, αντί να είναι για πάντα δέσμιος του κλειστού κόσμου και χρόνου που κληρονόμησε από το Βυζάντιο και τον κάνει να αναβάλει τη δράση, γιατί αποζητά την αργία της αιωνιότητας. Κι έτσι μένει πάντα αντιπαραγωγικός και φοροκλέπτης σε αντίθεση με τον Δυτικό. Τώρα φαίνεται ότι ο κ. Ράμφος είδε ότι σηκώνει κεφάλι το παγκόσμιο προλεταριάτο (που το είδε αυτό; – εγώ δεν είδα τίποτα…) και θέλει να ηγεμονεύσει (κι ας μην το λέει) την επερχόμενη Επανάσταση.

    Κρατάω μόνο την ενόραση του κ. Ράμφου, μακάρι να είδε σωστά, γιατί από τους αστούς δεν περιμένω τίποτε πια, αλλά για αρχηγό (έστω ιδεολογικό) του μεγάλου Ξεσηκωμού δεν τον θέλω. Δεν με πείθει, πως να το πω.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s